Περὶ τοῦ αὐριανοῦ Δημοψηφίσματος

Ἐξ' ἀφορμῆς τοῦ αὐριανοῦ δημοψηφίσματος, πολλοὶ πιστοὶ ζητοῦν νὰ μάθουν τὴν ἐπίσημον θέσιν τῆς Ἐκκλησίας ἐπ’ αὐτοῦ. Εἰς τοῦτο κινοῦνται, διότι ἤδη ἀρχιερεῖς τῆς Κρατούσης Ἐκκλησίας ἐτάχθησαν ὑπὲρ τῆς μιᾶς ἀπόψεως, ἐνῷ οἱ Μουφτῆδες καὶ οἱ Ἰμάμηδες τῆς Θράκης ὑπὲρ τῆς ἀντιθέτου.

Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὅμως, ὀφείλει νὰ τονίζῃ πάντοτε ὅτι οὐδέποτε πολιτεύεται, οὔτε λαμβάνει θέσιν εἰς καθαρῶς πολιτικὰ ζητήματα. Διότι τοῦτο ἀντίκειται εἰς τὸ χαρακτηριστικὸν τῆς Καθολικότητος Αὐτῆς, ἡ ὁποία κηρύσσει τὸ Εὐαγγέλιον τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ εἰς ἅπαντας τοὺς ἀνθρώπους ἀνεξαρτήτως φυλετικῆς καταγωγῆς, κοινωνικῆς τάξεως καὶ πολιτικῶν φρονημάτων. Καλεῖ δὲ πάντας εἰς μετάνοιαν καὶ ἐπιστροφὴν εἰς τὸν Χριστόν, ἔχοντες ἐμπιστοσύνην εἰς Αὐτὸν μόνον καὶ ὄχι εἰς τοὺς ἀνθρώπους, κατὰ τὸ λόγιον: «μὴ πεποίθατε ἐπ᾿ ἄρχοντας, ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώπων, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία» (Ψαλμ. ρμγ΄ 3). Ἐὰν ἡμεῖς μετανοήσωμεν καὶ ἐπιστραφῶμεν πρὸς Κύριον, τότε θὰ λυτρωθῶμεν τῶν δεινῶν.

Βεβαίως, οἱ Κληρικοὶ καὶ οἱ Πιστοὶ τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, ὡς ἄτομα, μέλη τῆς κοινωνίας καὶ πολῖται τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ἀσφαλῶς δικαιοῦνται νὰ ἔχουν γνώμην καὶ ἄποψιν διὰ τὰ τοιαῦτα ζητήματα, ἀλλὰ οἱ Κληρικοὶ δὲν δύνανται νὰ χρησιμοποιοῦν τὸν ἄμβωνα διὰ πολιτικὴν προπαγάνδαν, οὐδὲ νὰ ὁμιλοῦν ἐξ ὀνόματος τῆς Ἐκκλησίας.

Εἰδικώτερον, διὰ τὸ αὐριανὸν Δημοψήφισμα, οἱ πιστοὶ τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν καλοῦνται νὰ πράξουν κατὰ συνείδησιν, δίχως νὰ κατακρίνουν οἱ ὀπαδοὶ τῆς μιᾶς πλευρᾶς τοὺς ὑποστηρικτὰς τῆς ἄλλης. Διότι ἅπαντες ἀγαπῶμεν τὴν πατρίδα μας καὶ ἐπιθυμοῦμεν τὸ καλύτερον δι’ αὐτήν, ἀσχέτως ἂν κάποιοι θωροῦν τὸ «ΝΑΙ» ὡς καλυτέραν λύσιν καὶ ἕτεροι τὸ «ΟΧΙ». Καὶ αἱ δύο ἐπιλογαὶ θὰ ἔχουν προφανῶς δυσαρέστους συνεπείας, τὰς ὁποίας θὰ κληθῇ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Ἄλλωστε οἱ ἐκπρόσωποι καὶ τῶν δύο πλευρῶν συμφωνοῦν εἰς τὴν παραμονὴν τῆς χώρας μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν, ἄποψιν τὴν ὁποίαν θεωροῦμεν ἐθνικῶς συμφέρουσαν.

Διὰ τοῦτο, τὴν Κυριακὴν, ἂς ψηφίσῃ ἕκαστος ἄνευ φανατισμοῦ καὶ τὴν Δευτέραν, ἅπαντες ἀποδεχόμενοι τὸ ὅποιον ἀποτέλεσμα, ἂς παραμείνωμεν ἡνωμένοι, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἐν ἀγάπῃ καὶ ἀλληλεγγύῃ τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία θὰ δημιουργηθῇ, πρὸς κοινὸν ὄφελος τῆς γλυκειᾶς μας Πατρίδος Ἑλλάδος.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας