Ἱστορικά

Συγκινητικὸν Θαῦμα τῶν Χριστουγέννων τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων στὴν Χαλκίδα κατὰ τὸ ἔτος 1958

Ἄλλη μία Θεόθεν Βεβαίωσις τοῦ Ἱεροῦ Ἀγῶνος μας - Σημεῖον Χάριτος

Τὸ εὐσεβὲς Παράρτημα Χαλκίδος ἠξιώθη ἰδιαιτέρας ἐπισκιάσεως τῆς Θείας Χάριτος κατὰ τὴν ἑορτὴν τῶν Χριστουγέννων [σύμφωνα μὲ τὸ Πάτριον Ἡμερολόγιον τοῦ ἔτους 1958].

Ἡ μεταβολὴ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου διέσπασε τὴν Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας

ΣΤΟ πολὺ ἐνδιαφέρον βιβλίο «Ἡ πραγματικὴ ἀλήθεια περὶ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου», τὸ ὁποῖο συνεγράφη ἀπὸ τὸν Ἀγωνιστὴ τῶν Πατρίων Γρηγόριο Εὐστρατιάδη (+1950), δικηγόρο-ἐκδότη-πολιτικό, καὶ ἐκδόθηκε στὴν Ἀθήνα τὸ 1929, προκειμένου σὺν τοῖς ἄλλοις νὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ σαθρὰ ἐπιχειρήματα τῶν Νεοημερολογιτῶν, ὅτι ἡ Καινοτομία τους δὲν προσκρούει στὸ Δόγμα καὶ τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, οὔτε βλάπτει τὴν Ἑνότητά της, τονίζεται καὶ ἡ μεγάλη ἀλήθεια, ὅτι οἱ Ἱερὲς Σύνοδοι τῆς Ἐκκλησίας ἀπέβλεπαν στὴν Ἑνότητα ἐν Ἀληθείᾳ τῶν κατὰ τόπους Ἐκκλησιῶν, καὶ τοῦτο εἶναι τὸ μεγαλύτερο Δόγμα καὶ ὁ ἐπιτακτικώτερος Ὅρος καὶ Κανόνας τους, ὅπως καὶ ὁ κυριώτερος λόγος τῆς συγκροτήσεώς τους.  Καὶ μάλιστα, ὄχι μόνον ὡς πρὸς τὴν Ἑορτὴ τῶν Ἑορτῶν, τὸ Ἅγιον Πάσχα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς ὑπόλοιπες Ἑορτές, τὶς Νηστεῖες καὶ ἐν γένει τὰ παραδεδομένα ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους καὶ τοὺς Ἁγίους Πατέρες, ὅλες οἱ Σύνοδοι ἀπέβλεπαν στὸ νὰ τελοῦνται αὐτὰ ἀπὸ κοινοῦ ἀπὸ ὅλες τὶς Τοπικὲς Ἐκκλησίες. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ μονομερὴς μεταβολὴ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου τὸ 1924 ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως προσέκρουσε στὸν σκοπὸ αὐτὸ τῆς ἑνότητος τῶν κατὰ τόπους Ἐκκλησιῶν καὶ παραβίασε τοὺς Κανόνες καὶ τοὺς Ὅρους τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, οἱ ὁποῖοι θεσπίσθηκαν ἀκριβῶς γιὰ τὴν Ἑνότητα τῆς Μιᾶς Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας (βλ. σελ. 89 τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου).
 

Πῶς κατελάβομεν τὴν Παναγίαν τὴν «Κατσιποδοῦ»

Ἱστορικὲς Σελίδες

21η Νοεμβρίου 1926. Ἑορτὴ τῶν Εἰσοδίων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Τὴν παραμονήν, 20 τοῦ μηνός, ἐβγήκαμε πρὸς ἐξεύρεσιν Ἐκκλησίας διὰ τὴν ἑορτὴν καὶ ἐβαδίσαμε πρὸς τοῦ Δουργούτη. Ὄπισθεν τοῦ ἐργοστασίου τοῦ Φὶξ εὑρίσκεται ὁ ἱερὸς Ναὸς τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου. Ἐπήγαμε λοιπὸν εἰς τὸν Ἅγιον Γεώργιον, εὑρήκαμε τὸν Ἱερέα τοῦ Ναοῦ καὶ τὸν παρακαλέσαμε νὰ μᾶς ἀφήσῃ νὰ κάνωμεν τὴν Ἀγρυπνίαν ἐκεῖ καὶ τοῦ τάξαμε 300 δραχμάς· ἀλλὰ φοβηθεὶς δὲν μᾶς ἄφησεν, ἄν καὶ τότε ἤτανε ἔρημος ὁ τόπος. Ἀποφασίσαμε νὰ τὸν κλείσωμεν μέσα στὸ κελλί του καὶ νὰ λειτουργήσωμεν –εἴμεθα ἕως 1500 ἄτομα. Ἀλλὰ κατόπιν ἐσκέφθημεν νὰ μὴ κάνουμε κακὸν τοῦ Ἱερέως, καὶ ἀλλάξαμε γνώμην.

Ἡ Θ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας


Ἱερὸς Καθεδρικὸς Ναὸς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Πειραιῶς,
Τρίτη, 18.11/1.12.2015

 

Ἡ Θ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας

 

+ Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος
Γραμματέως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου

 

Μακαριώτατε,
γιοι Ἀρχιερεῖς,
γαπητοὶ Πατέρες καὶ Ἀδελφοί·

1. Εἰσαγωγικὰ

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ καὶ ἡ σημασία τοῦ θέματος περὶ τῶν θεωρουμένων ὡς Η΄ καὶ Θ΄ Οἰκουμενικῶν Συνόδων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας εἶναι πάρα πολὺ μεγάλη σήμερα, ἐν ὄψει μάλιστα τῆς προκλήσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Ἡ Κοίμησις τοῦ Ὁσίου Γέροντος Ἱερωνύμου τῆς Αἰγίνης

ΕΠΙ τῇ μνήμῃ τοῦ ἐπισήμως Διακηρυχθέντος πρὸ ἔτους ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδό μας Ὁσίου Ἱερωνύμου τῆς Αἰγίνης (+3/16.10.1966), δημοσιεύουμε τὴν «Νεκρολογία» περὶ τῆς Κοιμήσεώς του, ἡ ὁποία ἐγράφη ἀπὸ Πνευματικό του τέκνο καὶ παρετέθη στὸ ἐπίσημο Περιοδικὸ τῆς Ἐκκλησίας μας «Ἡ Φωνὴ τῆς Ὀρθοδοξίας» (ἀριθ. 504 / 1.11.1966, σελ. 7). Πρόκειται γιὰ μία σημαντικὴ μαρτυρία περὶ τῆς μορφῆς τοῦ Ἁγίου Γέροντος. Τὸ κείμενο συνοδευόταν ἀπὸ φωτογραφία τῆς Ἐξοδίου Ἀκολουθίας, τὴν ὁποίαν ἐπίσης παραθέτουμε, ὅπου ἐνώπιον τοῦ ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ὁσίου Γέροντος καὶ ἐν μέσῳ πνευματικῶν του τέκνων, διακρίνεται ὁ προεξάρχων τῆς Ἀκολουθίας Ἐπίσκοπος Διαυλείας κ. Ἀκάκιος, ὁ μόνος ἐπιζῶν μέχρι σήμερα ἐκ τῶν παλαιῶν Ἀρχιερέων τῆς Ἐκκλησίας μας.

Μέγα ἄγνωστο Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Νικολάου ὑπὲρ τοῦ Πατρίου Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου

Τὰ πρῶτα χρόνια μετὰ τὴν ἀνεπίτρεπτη Μεταρρύθμιση τοῦ Νέου Ἡμερολογίου στὴν Ἑλλάδα, συνέβησαν μεγάλα Θαύματα παρὰ Θεοῦ, καὶ μέσῳ Ἁγίων Του, ὑπὲρ τῆς Ἑορτολογικῆς Παραδόσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, μὲ πιὸ γνωστὸ τὴν Ἐμφάνιση τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ κατὰ τὴν Ἀγρυπνία τῆς Ἑορτῆς τῆς Ὑψώσεως Αὐτοῦ, στὶς 14 Σεπτεμβρίου 1925, σύμφωνα μὲ τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Ἡμερολόγιο, στὸ Μονύδριο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου στοὺς πρόποδες τοῦ Ὑμηττοῦ στὴν Ἀττική.
Εἴκοσι καὶ πλέον ἀκόμη ἐνδεικτικὰ Θαύματα ἀποδοκιμασίας τοῦ Νέου Ἡμερολογίου καὶ ἐνισχύσεως καὶ ἐπιβεβαιώσεως τῶν Ἀγωνιστῶν τοῦ Πατρίου Ἡμερολογίου, τὰ ὁποῖα συνέβησαν ἐπίσης τὰ πρῶτα ἐκεῖνα χρόνια ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς Καινοτομίας, παρουσιάσθηκαν τεκμηριωμένα, κατ’ ἀνάγκην ὅμως μὲ συντομία, σὲ εἰδικὸ ἄρθρο μὲ τίτλο: «Ἡ διὰ θαυμάτων ἔγερση τοῦ Ἱεροῦ μας Ἀγῶνα» στὸ ἱστορικό μας Περιοδικὸ «Ἀρχεῖον τοῦ Ἱεροῦ Ἀγῶνος» τοῦ περασμένου ἔτους (τεῦχος 4 / ἔτους 2016, σελ. 6-37).

Περὶ μιᾶς μεγαλοπρεποῦς Πανηγύρεως

ΜΕ αὐτὸ τὸν τίτλο ἡ «Φωνὴ τῆς Ὀρθοδοξίας», τὸ ἐπίσημο δημοσιογραφικὸ ὄργανο τῆς Ἐκκλησίας μας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἑλλάδος, ἑβδομαδιαία τότε, ἀναφέρθηκε στὴν Ἑορτὴ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Παρασκευῆς στὶς Ἀχαρνὲς Ἀττικῆς, στὸ ὑπ’ ἀριθ. φ. 187 / 12.8.1940 (σελ. 2) αὐτῆς.

Ἡ Ἱερὰ Μνήμη τῆς Η΄ Ἁγίας Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἐπὶ Ἁγίου Φωτίου τοῦ Μεγάλου

Εἰσήγησις του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ὠρωποῦ καὶ Φυλῆς κ. Κυπριανοῦ εἰς τὴν Ἱερατικὴ Σύναξιν Νοτίου Ἑλλάδος τῶν Κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἑλλάδος.

Ὁ Ἅγιος Μητροπολίτης Φιλάρετος κατὰ τῆς «Ὁμολογίας Θυατείρων»

ΕΠΙ μνήμη τοῦ Ἁγίου Μητροπολίτου Φιλαρέτου (+8/21.11.1985) τῆς Ρωσικῆς Διασπορᾶς, τοῦ Νέου Ἀσκητοῦ καὶ Ὁμολογητοῦ Ἱεράρχου τῆς ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας, παραθέτουμε ἀπόσπασμα ἀπὸ ἐκδοθὲν πρὸ μηνῶν βιβλίο Ἀρχιερέως μας, σχετικὰ μὲ τὴν ἀντιμετώπισι τῆς αἱρετικῆς «Ὁμολογίας Θυατείρων», ἑνὸς οἰκουμενιστικοῦ κειμένου ἐγκριθέντος συνοδικῶς ὑπὸ τοῦ πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ὥστε νὰ καταυγασθοῦμε ἀπὸ τὸν ἔνθερμο ζῆλο τοῦ μεγάλου αὐτοῦ συγχρόνου μας Ἁγίου Πατρὸς τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ εὐχηθοῦμε νὰ ἀκολουθήσουμε τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ, στὴν ὁδὸ τῆς Γνησίας Ὀρθοδοξίας, ἑπόμενοι στὰ σωτηριώδη παραγγέλματά του.

Μία ἄγνωστη διήγησις γιὰ τὴν Γ’ Ἐμφάνισι τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τὸ 1925

Εἰς τὸ περιθώριον τῆς Ἱστορίας

 Καταπληκτικὸν Θαῦμα

 Σεπτέμβριος 1925

Καὶ πάλιν τὸ κατάστημα τοῦ παλαιμάχου ἀγωνιστοῦ κ. Ἀνδρέα Βαπορίδου εἰς συναγερμόν!

πέκειτο ἡ ἑορτὴ τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ποῦ λοιπὸν θὰ ἑωρτάζετο;