Ἱστορικά

Τό αἷμα τῆς Mάνδραs

Ἡ Νεομάρτυς Αἰκατερίνη

Ἀναδημοσίευσις ἐκ τῶν ἱστορικῶν "ΠΑΤΡΙΩΝ" τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου Πενταπόλεως Καλλιοπίου

 

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ

Αικατερίνη

 

Ὁ Μακαριστός Μητροπολίτης Δημητριάδος Γερμανός Μαυρομμάτης

Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν
οἴτοινες ἐλάλησαν
ὑμῖν τόν λόγον τοῦ Θεοῦ.
(Ἑβρ. 13,7)

1German



Στίς 10 Αὐγούστου 2007 συμπληρώθηκαν 100 ἔτη ἀπό τήν εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονία τοῦ Μακαριστοῦ Πρωθιεράρχου τῆς Ἐκκλησίας μας Μητροπολίτου Δημητριάδος κυροῦ Γερμανοῦ. Ἐξ ἀφορμῆς τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας μας ἔκρινε ὡς ἱερό καθῆκον, ἐπιτακτική ἀνάγκη καί ἐπιβεβλημένο χρέος νά ἀφιερώσει τόν ἡμεροδείκτη ἐκείνου τοῦ ἔτους σ’ αὐτόν, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ὁ πρῶτος Πρόεδρος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῶν Γ.Ο.Χ.

Ὁ Μακαριστὸς Ἐπίσκοπος Κυκλάδων ΓΕΡΜΑΝΟΣ

Kykladwn1

ΕΥΣΕΒΗΣ ΜΝΗΜΗ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑΣ

«Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τόν λόγον τοῦ Θεοῦ...»
( Ἑβρ. 13,7)

 

Ἡ Ἱερά Συνοδός ἀφιιέρωσε τό ἔτος 2001 εἰς τόν ἀλήστου μνήμης ὁμολογητήν Ἱεράρχην τῆς μαρτυρικῆς ἠμῶν Ἐκκλησίας Κυρόν Γερμανόν Βαρυκόπουλον Ἐπίσκοπον Κυκλάδων, εἰς ἀπότισιν τιμῆς καί χρέους υἱκοῦ φιλοπατόρων υἱῶν, ἐπί τῆς συμπληρώσει πεντηκονταετίας ἀπό τῆς εἰς Κύριον ὁσίας ἐκδημίας του.


Ὄντως, «δίκαιοι ζῶσιν εἰς τόν αἰῶνα καί ἐν Κυρίω ὁ μισθός αὐτῶν», διὸ «καὶ τὸ μνημόσυνον αὐτῶν εἰς γενεάν καί γενεάν».

Ὁ Μακαριστός Πρωθιεράρχης τῆς Ἐκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος κυρός Χρυσόστομος

 

flwrinis1

 

        Εἰς τάς 13 Νοεμβρίου 1870, μνήμην τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου εἰς τήν Μάδυτον δύο ἐνάρετοι γονεῖς ὁ Γεώργιος καί ἡ Μελπομένη Καβουρίδου ἔφερον εἰς τόν κόσμον ἕνα χαριτωμένο ἀγοράκι. Ἀπό εὐλάβειαν εἰς τόν Μεγάλον Ἅγιον καί Στυλοβάτην τῆς Ὀρθοδοξίας ἔδωσαν εἰς τόν τρίτοκον υἱόν τους, τό ὄνομα Χρυσόστομος. Πραγματικῶς ἀξιοθαύμαστος σύμπτωσις!

Ὁ πρώην Αὐστραλίας Σπυρίδων

spyrid          Ὁ ἐκδημήσας Μητροπολίτης τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν πρώην Αὐστραλίας καί πάσης ᾿Ωκεανίας κυρός Σπυρίδων (κατά κόσμον Παντελεήμων Ἑρμογένους τοῦ Ἑρμογένους καί τῆς Κυριακῆς) ἐγεννήθη εἰς τό χωρίον Ἀριδίππου τῆς ἐπαρχίας Λάρνακος  τῆς  μεγαλονήσου Κύπρου τό 1927. ᾿Εξεκίνησε τά βήματά του ὡς ρασοφόρος Μοναχός εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Σταυροβουνίου Κύπρου, ἐκ τῆς ὁποίας ἀνεχώρησεν (ὁμοῦ μετ' ἄλλων ἐννέα Μοναχῶν ἀκολουθούντων τό πάτριον ἑορτολόγιον) διά τήν ῾Ιεράν Μονήν Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος εἰς Κουβαρᾶν Ἀττικῆς, ὅπου καί ἐκάρη Μεγαλόσχημος. Ἐχρημάτισε βοηθός τοῦ Πρωτοσυγκέλλου τῶν «Ματθαιϊκῶν» Εὐγενίου Τόμπρου, καί ὅταν μίαν ἡμέραν ἤκουσε τοῦτον νά ἐπικοινωνῇ τηλεφωνικῶς μετά τῆς νεοημερολογιτικῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, τόν ἤλεγξεν.

 

 

Εἰσήγησις περὶ τῆς ἐπισήμου Διακηρύξεως τῆς Ἁγιότητος τῆς Νεομάρτυρος Αἰκατερίνης Ρούττη τῆς Μάνδρας

ΕΠΙΣΚΟΠΟY ΓΑΡΔΙΚΙΟΥ ΚΛΗΜENTΟΣ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

 

Εἰσήγησις ἐνώπιον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας 

τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἑλλάδος

 τῆς 5ης/18ης Σεπτεμβρίου 2014 περὶ τῆς ἐπισήμου Διακηρύξεως

τῆς Ἁγιότητος τῆς Νεομάρτυρος Αἰκατερίνης Ρούττη (+15/28.11.1927)

 

Ὁ Μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. κυρός Ἀκάκιος (1888-1963)

 

 

 

akak1

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. ἀποτίουσα φόρον τιμῆς πρὸς τὸν Μακαριστὸν Ἐπίσκοπον Ταλαντίου κυρὸν Ἀκάκιον Παππᾶν, καθηκόντως ἀπεφάσισε τὴν ἀφιέρωσιν τοῦ ἡμεροδείκτου τοῦ ἔτους 2003 εἰς τὸν ἀοίδιμον Πρωθιεράρχην τῆς Ἐκκλησίας μας, ἐπί τῇ συμπληρώσει 40 ἐτῶν ἀπὸ τὴν εἰς Κύριον ἐκδημίαν του. 

Καί τοῦτο, διότι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του συνετελέσθη τὸ παράδοξον ἐκεῖνο θαῦμα, τὸ ὁποῖον ἐξέπληξε πολλούς, οἱ ὁποῖοι ἀνέμενον χαιρεκάκως τὴν διάλυσιν τοῦ ἱεροῦ ἡμῶν ἀγῶνος, ὅστις μετὰ τὴν κοίμησιν τοῦ ἀοιδίμου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου ἐστερεῖτο Ἐπισκόπων. Ἀντὶ ὅμως τῆς διαλύσεως, ὁ ἱερὸς ἀγὼν τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἑλλάδος ἀνεγεννήθη ἐκ τῆς τέφρας του, καὶ ἀπέκτησεν πάλιν Ἀρχιερεῖς, πρὸς μεγάλην λύπην τῶν ἀντιμαχομένων αὐτόν.
Ὄργανον τῆς θείας χάριτος, διὰ τοῦ ὁποίου συνετελέσθη τό θαῦμα τοῦτο τῆς ἐπαναποκτήσεως Ἀρχιερατικῆς ἡγεσίας τοῦ Ἱεροῦ ἀγῶνος τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ἐγένετο εἰς τὰ ἔσχατα τοῦ βίου του ὁ Μακαριστὸς Πρωθιεράρχης ἡμῶν.

Ἐπισκοπικός Κατάλογος Ἀθηνῶν

Ἐπίσκοποι


1.     Ἱερόθεος      μέσα 1ου αἰ.
2.     Διονύσιος   τέλη 1ου αἰ.
3.    Νάρκισσος  117-138
4.    Πούπλιος    161-180
5.    Κοδράτος    τέλη 2ουαἰ.
6.    Λεωνίδης    250
7.    Ὀλύμπιος    (....)
8.    Πιστός    325
9.    Κλημάτιος    4ος αἰ.
10.    Μόδεστος    431
11.    Ἀθανάσιος Α΄    451-458
12.    Ἀνατόλιος    459
13.    Ἰωάννης Α΄    5ος αἰ.
14.    Γρηγόριος Α΄    7ος αἰ.
15.    Ἰωάννης Β΄    680
16.    Ἀνδρέας    692-693
17.    Θεοχάριστος    694-702
18.    Μαρίνος    702-704
19.    Ἰωάννης Γ΄    704-714
20.    Γρηγόριος Β΄    780
21.    Θεοδόσιος Α΄    8ος αἰ.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

        Στὶς ἀρχές τοῦ 20οῦ  αἰῶνα ἄρχισε νὰ κερδίζει ἔδαφος μεταξύ κύκλων τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας ἡ ἰδέα τῆς προωθήσεως τῆς ἑνώσεως τῶν Ἐκκλησιῶν (Ὀρθοδόξων καὶ Ἑτεροδόξων) μέ τὴν ἵδρυση μιᾶς «Κοινωνίας τῶν Ἐκκλησιῶν» κατά τά πρότυπα τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν.

      Ἡ Πατριαρχικὴ ἐγκύκλιος τοῦ 1920 προέβλεπε μιὰ σειρὰ βημάτων γιὰ «τὴν ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν» ἀπὸ τὰ ὁποῖα, τὸ πρῶτο ἦταν ἡ ἀλλαγή τοῦ ἑορτολογίου γιὰ τὸν ταυτόχρονο ἑορτασμὸ ἀπ΄ ὅλες τὶς «Ἐκκλησίες». Τὸ περιεχόμενο τῆς ἐγκυκλίου κρατήθηκε μυστικὸ  ἀπὸ τὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα καὶ μὸνο ἔπειτα ἀπὸ κάποια χρόνια ἔγινε γνωστό.
 

Ἐπεισόδια στό Καπαρέλλι Θηβῶν τό ἔτος 1931

Ἐπεισόδια στό Καπαρέλλι Θηβῶν τό ἔτος 1931

«Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμέ πρώτον μεμίσηκεν» ( Ἰωάν. ιε' 18)


      Αὐτή τή φορά τά γεγονότα συνέβησαν στό χωριό Καπαρέλι τῶν Θηβῶν μέ στόχο τόν Ἱερομόναχο π. Ἀκάκιο Παππά[1].