Ἐπικήδειος λόγος Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Φωτίου

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἑλλάδος κ. Καλλίνικε,


Σεβασμιώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι Ἀρχιερεῖς, Σεβαστοὶ Πατέρες, Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί.


Συναχθήκαμε σήμερα σὲ αὐτὸν τὸν χῶρο γιὰ νὰ ἀποχαιρετήσουμε καὶ νὰ προπέμψουμε στὴν τελευταία του κατοικία, τὸν Μακαριστὸ ἀδελφὸ καὶ συνιεράρχη μας κυρὸ Μάξιμο, βέβαιοι ὄντες ὅτι ἡ Μακαρία ψυχή του ἀγάλλεται πλέον ἐν Χώρᾳ ζώντων.


Τὰ τελευταῖα ἔτη τῆς ζωῆς του ἦταν ἕνας συνεχὴς σταυρὸς κακοπαθείας. Παραχωρεῖ ὁ Θεὸς ἀσθένειες καὶ κακοπάθειες στοὺς πιστοὺς δούλους του γιὰ διαφόρους λόγους. Κυρίως διότι ἔτσι ἀναδεικνύεται ἡ κεκρυμμένη ἀρετὴ τοῦ πάσχοντος. Ταυτοχρόνως, ἐκδηλοῦται ἐμπράκτως καὶ ἡ ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι φροντίζουν τὸν πάσχοντα. Ἀλλὰ πολλάκις, ὅπως καὶ στὴν περίπτωση τοῦ ἐκλιπόντος ἀδελφοῦ μας, ἡ δοκιμασία παραχωρεῖται ἀπὸ τὸν Θεό, «ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί». Ἐμεῖς ἂς ἔχουμε κατὰ νοῦ τὸν λόγο τοῦ Ἁγίου Διαδόχου ἐπισκόπου Φωτικῆς: «ὁ ὑπομείνας χρόνιον ἀσθένειαν ἀγογγύστως, ὡς Μάρτυς παραληφθείσεται».


σοι γνωρίσαμε ἀπὸ κοντὰ τὸν Μακαριστὸ ἀδελφό μας, μαρτυροῦμε γιὰ τὴν εὐγένεια τοῦ χαρακτῆρος του, τὴν λογιότητα τῆς ἀρθρώσεως τοῦ λόγου του, τὴν συγχωρητικότητα καὶ τὴν ἀνεξικακία του, ἀλλὰ προπαντὸς τὴν ἀκεραιότητα τοῦ ἤθους του, παρὰ τὸ ὅτι ἴσως δὲν ἀξιώθηκε νὰ ἔχει γύρω του πάντοτε τοὺς καλύτερους συνεργάτες.

Στὸ σημεῖο αὐτὸ ἐπιτρέψτε μου νὰ ἐπισημάνω καὶ ἕνα ἀκόμη χαρακτηριστικὸ τῆς χαριτωμένης προσωπικότητος τοῦ ἐκλιπόντος συνιεράρχου μας, τὸ ὁποῖο γνωρίζουν ὅλοι οἱ Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας μας: τὸν ἀπέραντο σεβασμὸ τὸν ὁποῖον ἔτρεφε στὸν θεσμὸ τῆς Συνοδκότητος. Κατὰ τὶς συνεδριάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἐξέφραζε ἐλευθέρως τὴν γνώμη του, ὅπως ὅλοι οἱ Ἀρχιερεῖς, ἀλλὰ πάντοτε σεβόταν ἀπολύτως τὴν τελικὴ ἀπόφαση, ἀκόμη καὶ ὅταν αὐτὴ ἦταν διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν δική του γνώμη καὶ αὐτὸ τὸ παράδειγμα ἄφησε ὡς κληρονομιὰ καὶ σὲ ἐμᾶς.


Τώρα ἡ ψυχὴ τοῦ Μακαριστοῦ Ἱεράρχου κυροῦ Μαξίμου ἀναχωρεῖ γιὰ τὴν ἄνω Ἱερουσαλὴμ κεκαθαρμένη «ὡς χρυσὸς ἐν χωνευτηρίῳ». Ἡ σκέψη μας εἶναι σὲ ὅσους τοῦ συμπαραστάθηκαν θυσιαστικῶς ὅλα τὰ χρόνια τῆς δοκιμασίας του, ὡς γνήσια τέκνα του πνευματικά. Ὁ Θεὸς ἂς ἀνταποδώσῃ σὲ αὐτοὺς πλουσιοπαρόχως τὴν ἀνταμοιβή.


δη ἀπὸ τώρα ὁ Μακαριστὸς Μητροπολίτης μας, βρίσκεται μαζὶ μὲ τοὺς προαναπαυσαμένους ἀγωνιστὲς Ἱεράρχες τῆς μαρτυρικῆς μας Ἐκκλησίας. Εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι μαζὶ μὲ τὴν λοιπὴ χορεία τῶν Πατέρων καὶ Προπατόρων μας θὰ εὔχεται καὶ ὑπὲρ ἡμῶν, γιὰ τὴν ἐπάξια συνέχιση τῆς πορείας τῆς ἀγωνιζομένης Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Ἂς εἶναι ἡ μνήμη αὐτοῦ αἰωνία!