topbanner

  2. Ἄρθρα
  3. Ἱστορικά

Ὁ Αὐτοκράτωρ Βασίλειος Β´ ὁ Μακεδών, ὁ Βουλγαροκτόνος - Ἡ ἐξουσία ὡς σταυρός, ἡ ἰσχύς ὡς διακονία, ἡ ἱστορία ἐνώπιον Θεοῦ

Τοῦ Σεβασμ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Φωτίου

vasileios 01

Σεβασμιώτατε, Θεοφιλέστατε, Σεβαστοὶ Πατέρες,
Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῶ ἀδελφοί,

Ἡ Ἐκκλησία, ὅταν μνημονεύει πρόσωπα τῆς ἱστορίας, δὲν τὰ ἐξιδανικεύει, οὔτε τὰ ἀπορρίπτει. Τὰ διακρίνει. Διότι γνωρίζει ὅτι «οὐδεὶς καθαρὸς ἀπὸ ρύπου, οὐδὲ εἷς» (Ἰὼβ 14,4), ἀλλὰ καὶ ὅτι ὁ Θεὸς ἐνεργεῖ μέσα στὴν ἱστορία ἀκόμη καὶ διὰ ἀτελῶν ἀνθρώπων. Ὁ Αὐτοκράτωρ Βασίλειος Β´ ὁ Μακεδὼν ὑπῆρξε μία τέτοια μορφὴ: ὄχι ἅγιος, ἀλλὰ ἄνθρωπος ἐξουσίας μὲ φόβον Θεοῦ. Ἐὰν ὁ Ἐπίσκοπος, κατὰ τὸν Ἅγιον Ἰγνάτιον τὸν Θεοφόρον, προΐσταται «εἰς τόπον Θεοῦ», ὁ δὲ βασιλεὺς τῆς Ῥωμανίας ἐλογίζετο εἰς τὴν συνείδησιν τῆς Ἐκκλησίας ὡς θεόθεν τεταγμένος φύλαξ τῆς τάξεως, τότε ἡ κρίσις τῶν βασιλέων δὲν δύναται νὰ γίνῃ οὔτε μὲ ῥομαντισμὸν οὔτε μὲ ἠθικισμὸν ἐκτὸς χρόνου, ἀλλὰ μὲ φόβον Θεοῦ καὶ ἀκρίβειαν ἱστορικήν. Ὑπὸ τὸ πρίσμα τοῦτο ἐπιχειροῦμε νὰ ἀτενίσωμεν τὴν μορφὴν τοῦ Βασιλείου Β´.

Ἡ Λυχνία ἐκινήθη… 100 ἔτη ἀπὸ τὴν Μικρασιατικὴ καταστροφὴ (1922-2022)

ΠΡΙΝ ἀπὸ 50 ἔτη, τὸ 1972, ὁ ἀείμνηστος Μοναχὸς γ. Βίκτωρ Ματθαίου, Καθηγούμενος, ὁ γνωστὸς Ἐκδότης τοῦ Μεγάλου Συναξαριστοῦ, προέβη στὴν ἔκδοση ἑνὸς βιβλιαρίου 48 σελίδων, ὡς ἀφιερώματος στὴν μνήμη ὀδύνης ἐπὶ τῇ 50ετίᾳ τότε τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς, μὲ τὸν χαρακτηριστικὸ τίτλο «Ἡ Λυχνία ἐκινήθη…».

1922-2022: 100 χρόνια μνήμης ἢ λήθης;

 Ὑπὸ τῆς κ. Δήμητρας Μονιοῦ
Δρος Βυζαντινῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
 
 
Ἡ Μικρασιατικὴ Καταστροφὴ ὑπῆρξε χωρὶς ἀμφιβολία μία τραγωδία γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ καὶ ταυτόχρονα μία ἀκραία ἐπίδειξη καταπάτησης κάθε στοιχείου ἀνθρωπισμοῦ. Ξεφυλλίζοντας τὸ ἱστορικό μας παρελθὸν συνειδητοποιοῦμε ὅτι τὸ βίαιο τέλος τῆς μικρασιατικῆς ἐκστρατείας μᾶς στέρησε ὄχι μόνο τὸ ὅραμα τῆς Μεγάλης Ἑλλάδας ἀλλὰ καὶ τόπους ἱεροὺς ποὺ κάποτε ἀναγεννήθηκαν καὶ γιγαντώθηκαν ἀπὸ τὸν ἀγῶνα χιλιάδων Χριστιανῶν καὶ κρυπτοχριστιανῶν καὶ ποτίστηκαν ἀπὸ τὸ αἷμα ὅλων ὅσων ἔπεσαν ὑπὲρ πίστεως.
 

Τα παιδιά στον αγώνα του σαράντα (1940)

Στους μεγάλους εκείνους χρόνους και τα παιδιά ήταν συντονισμένα στον παλμό της πρώτης γραμμής με τη σκέψη τους, τη δράση τους και την καρδιά τους δοσμένες στο μέτωπο. Γι’ αυτό με μία φωνή, μια πνοή, μια θέληση, από την πρώτη ημέρα σηκώθηκαν στο πόδι.

Ἡ Συμβολὴ τῆς Ἐκκλησίας στὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821

 

+Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος

Σεβασμιώτατε, ἀγαπητοὶ Πατέρες καὶ Ἀδελφοί·

Ἡ μεγάλη καὶ σημαντικὴ Ἐπέτειος τῶν 200 ἐτῶν ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 ἀποτελεῖ εὐκαιρία ἀναβαπτισμοῦ μας στὸ «πνεῦμα» της καὶ στὸν δυναμισμό της. Τὰ ἀποτελέσματά της ἦταν καὶ εἶναι ἐκπληκτικά, τὰ δὲ μηνύματά της τόσο πολλὰ καὶ κεφαλαιώδη, ὥστε νὰ καθίσταται ἀδύνατον νὰ καλυφθοῦν καὶ νὰ ἀναλυθοῦν σὲ μία σύντομη Εἰσήγηση.

Ἐπὶ τῇ μνήμῃ τοῦ Ἁγίου Πατρὸς ἡμῶν Χρυσοστόμου πρώην Φλωρίνης

Ἐπικοινωνία μὲ τὸν Μεγάλο Ἐξόριστο


ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ σὲ πρώτη δημοσίευση ἕνα σύντομο Ὑποκεφάλαιο (6ο) μὲ τὸν ὡς ἄνω τίτλο ἀπὸ τὸ Κεφάλαιο ΙΕ’ («Ἡ δύσκολη καὶ ἔνδοξη περίοδος ἕως τῆς Κοιμήσεως τοῦ Ἁγίου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου») τοῦ πρὸς ἔκδοσιν Τόμου Β’ τοῦ ἔργου τοῦ Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος: Ἐπίσκοπος Μαγνησίας Χρυσόστομος Νασλίμης (1910-1973) - Ἀκατάβλητος Ἀγωνιστὴς Πίστεως καὶ Ὑπομονῆς, προκειμένου νὰ τιμήσουμε τὴν μνήμη τοῦ Ὁμολογητοῦ Πατρὸς καὶ κορυφαίου τῆς Ὀρθοδοξίας ἀναστήματος Ἁγίου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου (+7-9-1955), ἐπικαλούμενοι τὶς θεοπειθεῖς Αὐτοῦ πρεσβεῖες ὑπὲρ τῶν κατὰ πνεῦμα τέκνων του.

Τὸ Ὁλοκαύτωµα τοῦ Ἑλληνισµοῦ τῆς Ἀνατολῆς κατὰ τὸν 20ὸ αἰῶνα

Οἱ Ἕλληνες Ἀνατολικοθρακιῶτες, Μικρασιάτες καὶ Πόντιοι Μάρτυρες

 

100 ἔτη: Μνήµη Ὀδύνης

Mία ἀπὸ τὶς ἀποφράδες ἡµέρες τοῦ Ἑλληνισµοῦ ὑπῆρξε ἡ 19η Μαΐου 1919 (6 Μαΐου µὲ τὸ παλαιὸ ἡµερολόγιο), κατὰ τὴν ὁποία ἀφίχθη στὴν Ἀµισὸ (Σαµψοῦντα) τοῦ Πόντου ὁ Τοῦρκος στρατηγὸς Μουσταφᾶ Κεµάλ, µὲ διαταγὴ τῆς Κυβέρνησης τῆς Κωνσταντινούπολης νὰ πατάξει τὸ ἐθνικιστικὸ κίνηµα ποὺ ἀµφισβητοῦσε τοὺς ὅρους ἀνακωχῆς τῆς Τουρκίας µὲ τοὺς Συµµάχους καὶ νὰ διαλύσει ὅλες τὶς ἀνταρτικὲς τουρκικὲς ὀργανώσεις, ποὺ δολοφονοῦσαν, καταδίωκαν καὶ καταλήστευαν τοὺς Ἕλληνες τοῦ Πόντου.

Ἐπέτειος 50 ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἐπισήμου ἀναγνωρίσως τῶν ἐπισκοπικῶν χειροτονιῶν μας

Εἰσαγωγὴ

Τὸ ἔτος 2019 συμπληρώνονται 50 ἔτη ἀπὸ τὴν ἐπίσημη Συνοδικὴ ἀναγνώριση τῶν ἐπισκοπικῶν χειροτονιῶν τῶν Ἀρχιερέων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀπὸ μέρους τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ρωσικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Διασπορᾶς (ΡΟΕΔ), ὑπὸ τὸν Ἅγιο Μητροπολίτη Φιλάρετο, τὸ ἔτος 1969.

Τὸ Πανελλήνιο Συνέδριο τῶν ΓΟΧ (1936)

ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΤΩΝ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

ΕΙΣ ΑΓΙΑΝ ΜΑΡΙΝΑΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΟΙ ΕΚΦΩΝΗΘΕΝΤΕΣ ΛΟΓΟΙ ΤΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ

 

Εἰσαγωγικὸ σημείωμα

Μετὰ τὴν ἀνάληψη τῆς ἡγεσίας τοῦ Ἀγῶνος τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ἀπὸ τοὺς τρεῖς γνωστοὺς Ὁμολογητὲς Ἀρχιερεῖς τὸν Μάϊο τοῦ 1935 καὶ τὰ γεγονότα ποὺ ἐπακολούθησαν, οἱ ἐξελίξεις ἦταν σημαντικές.

Διοίκηση

Κατάλογοι

Ἑνημέρωση

Ἄρθρα