Ἐξ ἀφορμῆς περιστατικῶν συμμετοχῆς Ἰνδονησίων Κληρικῶν τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἑλλάδος εἰς ἐκδηλώσεις μεθ᾽ ἑτεροδόξων, εἶχεν ἤδη πρὸ πολλῶν μηνῶν καταστῆ σαφές, ὅτι αἱ ὁδηγίαι τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου πρὸς αὐτοὺς περὶ τηρήσεως τῶν σχετικῶν Ἱερῶν Κανόνων, διὰ τῶν ὁποίων ἀπαγορεύεται ἡ συμμετοχὴ εἰς συμπροσευχάς, δὲν εἶχον γίνει δυστυχῶς ἀντιληπταὶ ὑπὸ πάντων τῶν ἐκεῖ Κληρικῶν, οὔτε κατανοηταὶ εἰς πλήρη βαθμὸν ὑφ’ ὅλων ὅσων ἔλαβον γνῶσιν αὐτῶν.
Ὡς ἐκ τούτου, ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης Δημητριάδος καὶ Τοποτηρητὴς Ἰνδονησίας κ. Φώτιος ἐπρογραμμάτισε κατὰ τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον τὴν μετάβασιν αὐτοῦ ἐπὶ τόπου καὶ τὴν σύγκλησιν γενικῆς Συνάξεως τῶν Κληρικῶν εἰς Τζακάρταν, πρωτεύουσαν τῆς Ἰνδονησίας, προκειμένου νὰ ἐξηγήσῃ εἰς ἅπαντας ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὸ ἐν λόγῳ σοβαρὸν ζήτημα καὶ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰς ἀπορίας αὐτῶν, οὕτως ὥστε νὰ ἐμπεδωθῇ ὑπ’ αὐτῶν ἡ προσήλωσις εἰς τὴν ἀκρίβειαν τῆς τηρήσεως τῶν σχετικῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ ἐν γένει τῶν ἀπαραβάτων ἀρχῶν Πίστεως τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν. Ἡ Σύναξις εἶχε καθορισθῆ διὰ τὴν Καθαρὰν Ἑβδομάδα τοῦ τρέχοντος ἔτους 2026, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Σεβασμ. Τοποτηρητὴς κ. Φώτιος ἐπρόκειτο νὰ μεταβῇ ἐξ Αὐστραλίας (ὅπου ἤδη εὑρίσκεται) εἰς Ἰνδονησίαν.
Ἐν τῷ μεταξύ, ἕτερον περιστατικὸν προσφάτως κατέδειξε τὴν ἐξακολούθησιν τοῦ προβλήματος καὶ τὴν ἀναγκαιότητα τῆς ἐπὶ τόπου μεταβάσεως διὰ τὴν ἐπίλυσιν αὐτοῦ. Ἡ συμμετοχὴ Κληρικοῦ τινος τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν ἐν Ἰνδονησίᾳ, ὁμοῦ μεθ᾽ ὁμάδος λαϊκῶν εἰς ναὸν Παπικῶν, παρουσίᾳ καὶ Διαμαρτυρομένων, εἰς ἐκδήλωσιν «προσευχῆς διὰ τὴν ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν», προεξένησε δικαίως τὸν σκανδαλισμὸν Κληρικῶν καὶ Λαϊκῶν τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν.
Αἱ ἐξηγήσεις αἱ ὁποῖαι ἐδώθησαν γραπτῶς καὶ προφορικῶς εἰς τὸν Σεβασμιώτατον Τοποτηρητὴν ἐκ μέρους τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἀρχιερατικῆς Περιφερείας ἦσαν ὅτι εἰς τὴν ἐκδήλωσιν ταύτην προσεκλήθη ἡ ἀρτισύστατος ἐν Ἰνδονησίᾳ Χορωδία Βυζαντινῆς Μουσικῆς, τὴν ὁποίαν διευθύνει ὁ Αἰδ. π. Μαρτῖνος (κατὰ κόσμον Μαρκελλῖνος Σουτάρτο Χαντισαποῦρτο), προκειμένου νὰ παρουσιάσῃ πρόγραμμα βυζαντινῶν ὕμνων εἰς Ἰνδονησιακὴν γλῶσσαν καὶ οἱ ἐν Ἰνδονησίᾳ ἐθεώρησαν τοῦτο ὡς καλλιτεχνικὴν παρουσίασιν καὶ ὄχι ἀπηγορευμένην συμπροσευχήν, ὁ δὲ π. Μαρτῖνος παρέστη ὡς Χοράρχης καὶ ὄχι ὡς Κληρικός.
Ἐξηγήθη ὅμως εἰς αὐτοὺς ὅτι τοῦτο δὲν ἰσχύει, ὅτι οἱ βυζαντινοὶ ὕμνοι δὲν δύνανται νὰ ἀπογυμνωθοῦν τῆς προσευχητικῆς των ἰδιότητος καὶ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μόνον ὡς καλλιτεχνικὸν δρώμενον, οὔτε ὁ Ἱερεὺς νὰ διαχωρίσῃ τὴν Ἱερατικὴν αὐτοῦ ἰδιότητα ἀπὸ τὴν οἱανδήποτε ἑτέραν ἰδιότητα διαθέτει. Ἐπὶ πλέον, ἐτονίσθη εἰς αὐτοὺς ὅτι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἀρχιερατικῆς Περιφερείας ὤφειλε νὰ προσυνεννοηθῇ μετὰ τοῦ Σεβασμ. Τοποτηρητοῦ καὶ νὰ μὴ ἐνεργήσῃ αὐτοβούλως. Τοῦτο δὲν πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ εἰς τὸ μέλλον κατ᾽ οὐδένα τρόπον.
Τὸ ἀναφυὲν ζήτημα θέλει ἐξετασθῇ ἐκτενέστερον κατὰ τὴν ἐπὶ τόπου ἐπίσκεψιν τοῦ Σεβασμιωτάτου Τοποτηρητοῦ κ. Φωτίου κατὰ τὸ προσεχὲς διάστημα τῶν ἑπομένων ἡμερῶν. Διὸ καὶ αἰτούμεθα συγγνώμην ἀπὸ τοὺς δικαίως σκανδαλισθέντας Πατέρας καὶ Ἀδελφοὺς καὶ ἐπικαλούμεθα τὰς προσευχὰς ὅλων διὰ τὴν διόρθωσιν τῶν ἐνίοτε κακῶς πραττομένων, ἕως ὅτου ἐπιτευχθῇ σταθερὰ πορεία καὶ μαρτυρία τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως εἰς τὴν Ἰνδονησίαν ἄνευ ἀνεπιτρέπτων ἐνεργειῶν, αἱ ὁποῖαι κολάζονται σαφῶς ὑπὸ τῶν θείων καὶ ἱερῶν Κανόνων.
26-01/08-02-2026
Ἐκ τῆς Τοποτηρητείας τῆς Ἀρχιερατικῆς Περιφερείας Ἰνδονησίας
τῆς Ἐκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος