Τελετή Καταδύσεως Τιμίου Σταυροῦ
Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν και πάσης Ἑλλάδος κ. Καλλίνικε.
Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, Πανοσιωλογιώτατοι καί Αἰδεσιμολογιώτατοι Πατέρες, Θεοφιλή Διακονία. Ὁσιώτατοι Μοναχοί καί Μονάζουσες.
Ἀξιότιμοι Κυρίες καί Κύριοι Ἐκπρόσωποι τῆς Πολιτείας, τῶν Δημοτικῶν, Περιφεριακῶν, Στρατιωτικῶν, Ἀστυνομικῶν καί Λιμενικῶν ἀρχὼν.
Λαέ τοῦ Κυρίου περιούσιε, ὁ φύλαξ τῆς ὀρθοδοξίας.
«Σήμερον τὰ τοῦ Ἰορδάνου νάματα εἰς ἰάματα μεταποιεῖται, καὶ πᾶσα ἡ κτίσις ῥαντίζεται μυστικῶς.» (Στιχηρὸν Ἑσπερινοῦ Θεοφανείων)
Ἡ ἁγία καὶ μεγάλη ἑορτὴ τῶν Θεοφανείων, ἡ ἑορτὴ τῆς ἐπιφανείας τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, ἀποκαλύπτει σήμερον ἐνώπιόν μας τὸ μέγα μυστήριον τῆς θείας Οἰκονομίας. Ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ καταδέχεται νὰ κατέλθῃ εἰς τὰ ὕδατα τοῦ Ἰορδάνου, ὄχι ἵνα καθαρθῇ – Ἐκεῖνος ὁ Ἄχραντος – ἀλλὰ ἵνα καθαρίσῃ, νὰ ἁγιάσῃ καὶ νὰ φωτίσῃ σύμπασαν τὴν κτίσιν.
Σήμερον ὁ Πατήρ μαρτυρεῖ ἐξ οὐρανῶν, ὁ Υἱὸς βαπτίζεται ἐν Ἰορδάνῃ, καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον καταβαίνει ἐν εἴδει περιστερᾶς. Ἡ Ἁγία Τριάς φανερώνεται, καὶ ἡ ἀλήθεια λάμπει ἀνεπιφύλακτα, ἀνατρέποντας τὸ ψεῦδος καὶ τὴν πλάνην.
Ἡ τελετὴ τῆς καταδύσεως τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, τὴν ὁποίαν ἐπιτελοῦμε σήμερον, δὲν ἀποτελεῖ ἕνα ἔθιμον ἢ μία γραφικὴ παράδοσιν• εἶναι ὁμολογία πίστεως. Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ καταδύεται εἰς τὰ ὕδατα, ὅπως ὁ Χριστὸς κατέβη εἰς τὸν Ἰορδάνην, γιὰ νὰ ἁγιάσῃ τὸν κόσμον ὅλον καὶ νὰ συντρίψῃ τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ.
Ὅμως, ἀδελφοί μου, ἡ ἑορτὴ τῶν Θεοφανείων μᾶς θέτει καὶ ἕνα μέγα κριτήριον: τὸ κριτήριον τῆς ἀληθείας. Διότι ἐὰν σήμερον ὁ Θεὸς φανερώνεται, ὁ διάβολος ἐπιχειρεῖ νὰ συγκαλύψῃ τὴν ἀλήθειαν μὲ ψευδοφωτισμούς, μὲ διαθρησκειακὰ συγχωνεύματα καὶ μὲ ἀντικανονικὰ ἀνοίγματα, ποὺ πληγώνουν τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.
Δὲν μποροῦμε νὰ σιωπήσουμε, ὅταν γινόμαστε μάρτυρες ἐνεργειῶν ποὺ προσβάλλουν τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν. Ἡ πρόσφατος ἐπίσκεψις τοῦ Πάπα εἰς τὴν Νίκαιαν καὶ τὸ Φανάρι, καὶ ἡ ἐκεῖ ἀντικανονικὴ διαμνημόνευσίς του ὡς Ὀρθοδόξου Ἀρχιερέως, δὲν συνιστᾷ μαρτυρία ἀληθείας, ἀλλὰ σύγχυσιν.
Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ δὲν ἔχει ἀνάγκην διπλωματικῶν ἐξισώσεων, οὔτε ἑνότητος ἄνευ μετανοίας καὶ ἐπιστροφῆς εἰς τὴν πατερικὴν πίστιν.
Ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας εἶναι καρπὸς τῆς ἀληθείας καὶ ὄχι συμβιβασμὸς εἰς βάρος αὐτῆς. Ὅπως τὰ ὕδατα τοῦ Ἰορδάνου ἁγιάσθηκαν μόνον διότι ἐδέχθησαν τὸν Ἀληθινὸν Θεόν, ἔτσι καὶ ἡ Ἐκκλησία παραμένει ἁγία μόνον ὅταν φυλάττει ἀκέραιον τὸ δόγμα καὶ τὴν παράδοσιν τῶν Ἁγίων Πατέρων.
Ἐμεῖς, ὡς Γνήσιοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, δὲν ἔχουμε νὰ καυχηθοῦμε διὰ ἀριθμούς, οὔτε διὰ κοσμικὴν ἰσχύν. Καυχώμεθα μόνον διὰ τὴν πίστιν τὴν παραδοθεῖσαν «ἅπαξ τοῖς Ἁγίοις». Καυχώμεθα διότι στεκόμεθα ἐν τῇ ἀληθείᾳ, ἔστω καὶ ὀλίγοι, ἔστω καὶ περιφρονημένοι, ἀλλὰ ἀκλόνητοι.
Καὶ σήμερον, ἐνῶ ὁ Τίμιος Σταυρὸς καταδύεται εἰς τὰ ὕδατα, μᾶς καλεί ὁ Χριστὸς νὰ καταδύσουμε καὶ ἐμεῖς τὸ θέλημά μας εἰς τὸ θέλημά Του. Νὰ ἀπορρίψουμε τὴν εὐκολία τῶν συμβιβασμῶν καὶ νὰ κρατήσουμε τὸν στενὸν καὶ τεθλιμμένον δρόμον τῆς παραδόσεως.
Ἀς κρατήσουμε, ἀδελφοί μου, τὴν πίστιν καθαρὰν, ὅπως τὰ ἁγιασμένα ὕδατα τῶν Θεοφανείων. Ἀς φυλάξουμε τὶς πατρῴες παραδόσεις, ὄχι ὡς μουσειακὸ κατάλοιπο, ἀλλὰ ὡς ζῶσα μαρτυρία σωτηρίας. Ἀς μείνουμε πιστοὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῶν Πατέρων, ἵνα ἀξιωθοῦμε καὶ ἐμεῖς νὰ φωτισθοῦμε ἀπὸ τὸ Φῶς τὸ ἀληθινόν, τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον.
Χρόνια Πολλά, καλὸν φωτισμὸν καὶ σταθερότητα ἐν ταῖς πατρῴαις παραδόσεσιν.